Я сам вялікі прыхільнік беларускай мовы і Беларушчыны, і мне даволі прыкра, але ж моц чалавека, па-першае, ў тым, каб прызнаваць відавочнае. Потым можна рабіць высновы і пэўныя захады дзеля выпраўлення сітуацыі, калі з гэтай сітуацыяй нешта ня так.

Сёння “фішка” Байнэту – відэаапытанка “Нашай Нівы” “Чаму беларусы перасталі размаўляць па-беларуску?”.

Ня ведаю, як хто, але тое, што ўбачыў асабіста я, мяне вельмі ўразіла. Ўразіла, між іншым, вельмі негатыўна.

Праблема, і гэтая праблема відавочная, сёння палягае ў тым, што дагэтуль большасць беларусаў размаўляюць па-расейску. Пераважная і заўважная большасць. І невядома, ці ёсць ўвогуле нейкая пазітыўная дынаміка беларусізацыі. Нават калі ёсць, яе не заўважна.

Што мы бачым ў сюжэце “Нашай Нівы”? Да рускамоўных людзей падыходзяць іншыя людзі, якія з упэўненым выглядам задаюць пытанне, якое на 100% не адпавядае рэчаіснасці. І як паводзяць сябе беларусы?

Яны… яны пагаджаюцца. І пачынаюць шукаць тлумачэнні, каб неяк адказаць на апрыёры абсурднае пытанне. Абсурднае, бо яно не адпавядае рэчаіснасці.

Гэтая апытанка – яскравы прыклад як можна маніпуляваць слабавольнымі людзьмі. А, між іншым, слабавольных, не толькі ў Беларусі, але па ўсім свеце – пераважная большасць. Спытайся ў яго: “Чаму Лукашэнка набраў на выбарах 99%?” – і ён будзе адказваць, і тлумачыць, нават калі сам не галасаваў, і ўсе ягоныя сябры не галасавалі.

Пастаўце пытанне як аксіёму і задайце яго з упэўненым выглядам, і вы атрымаеце ад слабага чалавека поўную згоду і колькі заўгодна “пераканаўчых” тлумачэнняў, нават калі прадметам размовы будзе 100-адсоткавы абсурд.

Ці не менавіта так робіць Лукашэнка?

Гэтая апытанка паказала, што патэнцыялу супрацьстаяць абсурду ў сённяшнім грамадстве мінімум. А вось патэнцыялу прыстасоўвацца да абсурду – колькі заўгодна…